بسمه تعالی

 

 

 

 

 

 

تقدیم به پیشگاه مقدس حضرت سیدالشهدا (ع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شعله های آتش در دشت کربلا غوغا می کرد و ستارۀ حسین(ع)  روی نیزۀ سرخ , اهل حرم را گریان می کرد و رود فُرات در حسرت لب ِ زخمی حسین (ع) می جوشید و آسمان ها خون می گریست . ذوالجناح می گریست وبا تن خون آلود سوی گودال خون می رفت و فرشته های حیران عرش , دریای خون را  تاب دیدن نداشتند و لاله های غمگین , پرپر می گشتند و بر خاک می افتادند . و چشمه های دنیا خون افشان گشت و سیمای تابناک حسین (ع) , خورشید سرخ بود و خون پیکر تابان او , دشت کربلا را سرخ کرد . حسین شهید (ع) , طوفان خون نینوا را می دید اما قلب خود را فدای مهر الهی کرد و فریاد سرخ عطش او تا عرش الهی رفت و دل های قدسی ِ اولیا را افروخت . آری ,  ناله های " یا حسین (ع) " در عرش غمگین ,  طنین انداخت . و دریاهای سرخ  , طوفانی گشت . و خورشید سرخ حسین (ع)  در آسمان کربلا می تابید و خدا, در قیامت ِ سرخ عاشورا ,  ایثار سرخ  حسین (ع) را نِگریست و  نور حسین شهید (ع) را بی پایان کرد .    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 




طبقه بندی: حضرت خداوند و عاشورا (2)، 5_ امام حسین ( علیه السلام )، نثر ادبی ،
برچسب ها: نثر ادبی عاشورا، نثر ادبی امام حسین، دلنوشته عاشورا، دلنوشته امام حسین، کربلا،

تاریخ : چهارشنبه 16 بهمن 1398 | 02:24 ب.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات

 

 

 

بسمه تعالی

 

 

 

جمله کوتاه من :

 

 

 

 

 

 

 

 

نام حسین (ع) , شرم قلب عارفان است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 

 

 

 

 

 




طبقه بندی: 4_ امام حسین ( علیه السلام )، جمله کوتاه من،
برچسب ها: جمله کوتاه ادبی، جمله کوتاه عاشورا، جمله کوتاه عرفانی، نثر ادبی عاشورا، نثر ادبی امام حسین، جمله کوتاه امام حسین،

تاریخ : شنبه 9 آذر 1398 | 07:03 ب.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات

 

تقدیم به پیشگاه مقدس حضرت سیدالشهدا (ع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قلم به تو فکر می کند و قطره های خون ترا ,  گریه می کند و کلمه های سرخ وقتی به کلمه سر می رسد  , صفحه را به آتش می کشد  و خورشید سرخ بر نیزه ,  روح ایثار را بی پایان می کند و ای حسین (ع) , توفان های سرخ نینوا , عشق الهی را از جان پاکت نمی گیرد و  باز هم آسمان های سرخ ,  شرمسار توست و عشق تو در قلب عارفان ,  غوغای سرخ می کند و شراره های عشق , مجال سکوت را می بَرد و اشک ها خیس و آرام بر گونه ها روان می شود و یاد پیکر بی سر تو , آسمان ها را به غمی ماندگار می کشد و ابرهای سیاه , خون گریه می کند و آتش های سرکش خیمه ات ,  قیامت سرخ است .  ای حسین (ع) در آن ظهر عاشورا  ,  تنهایی تو را , چشم های نورانی  رقیه (ع) می دید و اشک های  غم انگیز می ریخت .  امام شهید , کاش یکبار سیمای سرخ تو را در خواب می دیدم و خورشید تابناک تو  , سیاهی قلب مرا غرق در نور می کرد . فریاد تو در عرش , فرشته ها را به گریه می اندازد و با پیمان سرخ , خدا را پرستش می کنی و حرم سرخ تو , چه مظلوم است  . آری رؤیای شهیدان عاشق , بی سَر پیوستن به کاروان نیزه های نینوا است . جان ها غرق در دریای غم حسینی (ع) است و ستاره های سرخ نیزه ها ,  طواف کعبه درخشنده را معنی می کنند و یاد خدا را در دل های سرخ عزادار بر می انگیزند . ای حسین (ع) ,  قرن ها از ظهر عاشورا گذشت اما عشق تو , آتش به جان ها می کشد و دریا های سرخ را طوفانی می کند و اشک های ما , سیل خون است . و نور ایثارت ,  مصباح الهدی است که در سیاهی دنیا , می درخشد و دل ها را به معراج عشق الهی می بَرد . ای نور آزادگی , سلام خدای شهیدان بر تو باد . ای مظلوم تشنه , روح سرخ تو  , دریای بی پایان الهی را دید .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 

 




طبقه بندی: حضرت خداوند و عاشورا، 5_ امام حسین ( علیه السلام )، نثر ادبی ،
برچسب ها: نثر ادبی عاشورایی، نثر ادبی امام حسین، عاشورا، دلنوشته، کربلا،

تاریخ : چهارشنبه 27 شهریور 1398 | 02:52 ب.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات

 

 

 

 

 

تقدیم به پیشگاه مقدس حضرت سیدالشهدا (ع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خورشید سر شکسته بر دشت سرخ خواهد تابید . و طوفان سرخ  ِ فریاد " یا حسین (ع) " از زبان هفتاد و دو کهکشان نیلی , عظمت طلائی ِ بی کران را تا عرش الهی خواهد کشید . و شعلۀ طلائی ِ قلب حسین (ع) ,  شام کوردلان صدر اسلام را به آتش خواهد کشید . و بر بالای قاف نورانی نیزه , آیات سبز قرآن را ترنّم خواهد کرد . و مانند شهاب سرخ , کاخ سپید اُمَویان را به آتش خواهد کشید . و حضرت توحید ,  تشنگی حسین (ع) را , دریا دریا نور ِ نیلی خواهد داد و  و سرشار از نیلی ها  ,  به قلب مظلوم او خواهد تابید . تا راه خروشان ِ رود سرخ حسینی (ع) , هدف مردم سپید در جهان باشد . و نگاه حسین (ع) بر بالای نیزه ,  معنی کوه نور خواهد گشت . و خدا , اکسیر سپید را به کائنات حیرت زده خواهد داد . تا قطره های زرّین باران یزدانی , هر دو جهان را سیراب خواهد کرد .  و چشمۀ زرّین غیب توحید , چشم انتظار هلال سرخ ِ  لب حسین (ع) خواهد گشت . آری , معراج سرخ در غروب عاشورا , تابناک خواهد گشت .  و هفتاد و دو فدائی خدای حسین (ع) , به عرش نیلی پر خواهند کشید .
ای حسین شهید (ع) , رحمت نیلی بی کران خدائی بر تو باد !
ای چراغ سرخ روشنایی ها ! ای شهاب ِ ایثار ِ بی ادّعا !     

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 




طبقه بندی: حضرت خداوند و عاشورا (2)، 5_ امام حسین ( علیه السلام )، سایر شهدای عاشورا، نثر ادبی ،
برچسب ها: نثر ادبی، نثر ادبی عاشورایی، نثر ادبی امام حسین، کربلا، دلنوشته،

تاریخ : چهارشنبه 8 خرداد 1398 | 03:39 ب.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات
logo-samandehi
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic