بسمه تعالی

 

 

 

 

 

 

تقدیم به پیشگاه مقدس حضرت سیدالشهدا (ع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شعله های آتش در دشت کربلا غوغا می کرد و ستارۀ حسین(ع)  روی نیزۀ سرخ , اهل حرم را گریان می کرد و رود فُرات در حسرت لب ِ زخمی حسین (ع) می جوشید و آسمان ها خون می گریست . ذوالجناح می گریست وبا تن خون آلود سوی گودال خون می رفت و فرشته های حیران عرش , دریای خون را  تاب دیدن نداشتند و لاله های غمگین , پرپر می گشتند و بر خاک می افتادند . و چشمه های دنیا خون افشان گشت و سیمای تابناک حسین (ع) , خورشید سرخ بود و خون پیکر تابان او , دشت کربلا را سرخ کرد . حسین شهید (ع) , طوفان خون نینوا را می دید اما قلب خود را فدای مهر الهی کرد و فریاد سرخ عطش او تا عرش الهی رفت و دل های قدسی ِ اولیا را افروخت . آری ,  ناله های " یا حسین (ع) " در عرش غمگین ,  طنین انداخت . و دریاهای سرخ  , طوفانی گشت . و خورشید سرخ حسین (ع)  در آسمان کربلا می تابید و خدا, در قیامت ِ سرخ عاشورا ,  ایثار سرخ  حسین (ع) را نِگریست و  نور حسین شهید (ع) را بی پایان کرد .    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 




طبقه بندی: حضرت خداوند و عاشورا (2)، 5_ امام حسین ( علیه السلام )، نثر ادبی ،
برچسب ها: نثر ادبی عاشورا، نثر ادبی امام حسین، دلنوشته عاشورا، دلنوشته امام حسین، کربلا،

تاریخ : چهارشنبه 16 بهمن 1398 | 02:24 ب.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات
logo-samandehi
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic