بسمه تعالی

 

 

 

 

 

نور خرابات شام حضرت رقیه (ع)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در عرش , دعای سرخ خواهی داشت . و عزادار ها را گریان خواهی کرد . و نور جانت , چشمه های خروشان سرخ می گردد و آفتاب صدای تو , هنگامیکه یا حسین (ع) می گویی , جهان تیره را سرشار از پرتو می کند . و سوگوار های نینوا  به حرم سرخ تو خواهند نِگریست . و انوار سرخ آستانت را ناله ها خواهند کرد . و خورشید تابان رقیه (ع)  , نور بی کران الهی را خواهد پَرستید . آری , این کرۀ خاکی , ترا درک نخواهد کرد و تو خورشید سرخ ِ دمشق هستی ! و با یاد دریای سرخ رقیه (ع) , ابرهای متراکم , خون خواهد افشاند . و در رثای تو باید ناله ها کرد . ای حضرت سرخ پوش , ما از دریای سرخ تو شرمگین هستیم .  یا رقیه (ع) , ما از دریای سرخ عرفان تو , قطره ای نخواهیم بود . 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا

 

 

 

 




طبقه بندی: حضرت خداوند و عاشورا (2)، حضرت رقیه (ع)، نثر ادبی ، کاروان اسرا،
برچسب ها: نثر ادبی عاشورا، نثر ادبی عاشورایی، نثر ادبی حضرت رقیه، دلنوشته عاشورایی، دلنوشته حضرت رقیه، دلنوشته عاشورا،

تاریخ : پنجشنبه 18 اردیبهشت 1399 | 02:51 ق.ظ | نویسنده : سید محمد حسین شرافت مولا | نظرات
logo-samandehi
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات